Small summer house in Mouresi, Mount Pelion
Μικρή παραθεριστική κατοικία στο Μούρεσι, Όρος Πήλιο
_Architectural design:
Polymenides Michael, Architect Engineer
_Survaying:
TOPONET
_Status: private commission, Building permit application
In this project, we were tasked with designing a small-scale vacation home on a plot located at the edge of Mouresi settlement, on Mount Pelion. The area's strong natural cues, the legally mandated traditional architectural style, and the sloping terrain directly influenced our design decisions.
The west-to-east downward slope allows uninterrupted panoramic views of the mountain's natural landscape and the Aegean Sea. The building volume is centrally positioned on the plot and partially integrated into the terrain, functioning as a retaining structure itself. Externally, it reflects the familiar image of Pelion architecture: off-white plaster, wooden paneled shutters, traditional window frames with small projecting sills, and slate stone coverings on both exterior structures and the roof. The raised attic space emphasizes the vertical axis, creating the impression of a narrow-fronted development—a characteristic of traditional Pelion typology. The proportions of the openings, skylights, and decorative painted faux windows on the final plaster aim to highlight symmetry and balance the façades.
Inside, a different approach is taken. Traditional elements remain present but partially give way to contemporary choices in terms of functionality, materiality, and overall aesthetic. Marble finishes, stainless steel kitchen furniture, and industrial flooring in the living areas are combined with the wooden roof trusses and traditional frames. In the open-plan kitchen–living space, the staircase leading to the attic stands out: one flight extends the kitchen's storage, while the second, made of sheet metal and painted in a bold red color, is suspended from the roof, giving the impression of floating in space.
The design choices, careful integration into the landscape, material selection, volumetric composition, and layout of both the building and its surroundings ensure a harmonious integration with the natural and traditional environment. At the same time, the interior design, tailored to the client’s needs, provides modern functionality and aesthetic appeal.
_Αρχιτεκτονική μελέτη:
Πολυμενίδης Μιχαήλ, Αρχιτέκτων Μηχανικός
_Τοπογραφικές μελέτες:
TOPONET
_Στοιχεία: ιδιωτική ανάθεση, υπό έκδοση αδείας
Στο έργο αυτό μας ζητήθηκε ο σχεδιασμός μιας μικρής σε έκταση παραθεριστικής κατοικίας σε ένα οικόπεδο στα όρια του οικισμού Μούρεσι, στο όρος Πήλιο. Το έντονο φυσικό στοιχείο της περιοχής, ο επιβεβλημένος από τη νομοθεσία παραδοσιακός χαρακτήρας και το επικλινές οικόπεδο καθόρισαν άμεσα τις σχεδιαστικές επιλογές.
Η κατωφέρεια στον άξονα Δύσης–Ανατολής επιτρέπει την απρόσκοπτη πανοραμική θέα προς το φυσικό ανάγλυφο του όρους και το Αιγαίο πέλαγος. Ο όγκος του κτιρίου τοποθετείται κεντρικά στο οικόπεδο και εν μέρει ενσωματώνεται στο ανάγλυφο, λειτουργώντας το ίδιο σαν αναλημματική κατασκευή. Εξωτερικά αποδίδεται η γνώριμη εικόνα της Πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής: υπόλευκο επίχρισμα, ξύλινα ταμπλαδωτά πατζούρια, παραθυρόφυλλα με καΐτια, σχιστόπλακες στις διαμορφώσεις και στη στέγη. Η υπερύψωση που προκύπτει από τον χώρο της σοφίτας τονίζει τον κατακόρυφο άξονα, δημιουργώντας την αίσθηση της στενομέτωπης ανάπτυξης, χαρακτηριστικό της παραδοσιακής πηλιορείτικης τυπολογίας. Οι αναλογίες των ανοιγμάτων, οι φεγγίτες και τα διακοσμητικά, χρωματιστά ψευτοπαράθυρα ζωγραφισμένα στο τελικό επίχρισμα επιχειρούν να αναδείξουν τη συμμετρία και να ισορροπήσουν τις όψεις.
Στο εσωτερικό ακολουθείται μια διαφορετική προσέγγιση. Το παραδοσιακό στοιχείο παραμένει παρόν, αλλά παραχωρεί εν μέρει τη θέση του σε σύγχρονες επιλογές στη λειτουργικότητα, την υλικότητα και τη συνολική αισθητική. Τελικές επιφάνειες από μάρμαρο, inox επίπλωση στην κουζίνα και βιομηχανικό δάπεδο στους χώρους διημέρευσης συνδυάζονται με τα ξύλινα ζευκτά της στέγης και τα παραδοσιακά κουφώματα. Στον ενιαίο χώρο κουζίνας–καθιστικού δεσπόζει η κλίμακα ανόδου στη σοφίτα: το ένα σκέλος της επεκτείνει τους αποθηκευτικούς χώρους της κουζίνας, ενώ το δεύτερο, κατασκευασμένο από λαμαρίνα και βαμμένο σε έντονο κόκκινο χρώμα, αναρτάται από τη στέγη, δίνοντας την αίσθηση ότι αιωρείται στον χώρο.
Οι επιλογές του σχεδιασμού, η επιμονή στην ήπια επέμβαση στο τοπίο, η υλικότητα, η ογκοπλασία και η διάταξη του κτιρίου και των διαμορφώσεων εξασφαλίζουν την αρμονική ένταξη στο φυσικό και παραδοσιακό περιβάλλον της περιοχής, ενώ η εσωτερική επίλυση, βασισμένη στις ανάγκες του πελάτη, προσφέρει σύγχρονη λειτουργικότητα και αισθητική.